Wandelen met je hond op de Kampina: De Banisveld-route bij Boxtel

Voorbeeld van de volledige Kampina-kaart aan het begin

• Lengte: 8,2 km

• Duur: ongeveer 2 uur en 30 minuten

• Parkeren: Parkeerplaats Brinksdijk

• Terrein: Voornamelijk kleine zanderige of grindpaden, met deels verhard wegdek op de heide waar fietsers rijden

• Routemarkering: Rode pijltjes

• Geschikt voor puppy's: Een groot deel, waaronder het begin van de route is zanderig, dus ik zou deze route afraden vanwege de druk op de gewrichten

• Geschikt voor senior honden: Afhankelijk van mobiliteit en eventuele gezondheidsklachten, maar het is mogelijk

• Geschikt voor reactieve honden: Een vrij goede route voor reactieve honden, niet veel andere honden onderweg. Honden moeten aangelijnd zijn, geen losloopgebied. Er is wel een stuk (rond de 20 minuten) met veel fietsers, dus als je hond, graag fietsen achterna zit, is een andere route aan te raden

• Drinkwater: Minimaal

• Honden mogen loslopen: Nee, dit is een aanlijngebied

Zanderig begin van het pad

Start: Brede parkeerplaats, niet te missen. We beginnen met een breed, zanderig pad dat overschaduwd is. Erg fijn voor iets warmere zomerdagen wanneer je op zoek bent naar delen zonder volle zon. We zijn hier niemand tegengekomen en dit stuk duurt zo'n goed half uur. Als je geluk hebt, zie je de speciale tractor die tarwe verzamelt, voor mij persoonlijk was het de eerste keer dat ik dit zag.

Na een tijdje komen we bij een kruising, waar aan onze rechterkant Groene Woud ligt. Er wordt gezegd dat er runderen zouden moeten zijn, maar die hebben we niet gezien, waarschijnlijk door de hittegolven en droogte die deze zomer in Nederland aanhouden. Maar dat betekent maar één ding voor ons, we moeten terugkomen om de runderen te zien, toch? Ik heb gehoord dat het Schotse koeien zijn en dat ze superschattig zijn.

Wij liepen hier langs een deel van de Beerze dat door de droogte bijna droog stond, wat een vreemd gezicht is als je bedenkt dat deze beek normaal juist bekend is om haar kronkelende, natuurlijke vorm.

We kwamen bij de plek aan waar vroeger boerderij Balsvoort stond en zijn de informatieborden gaan lezen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog woonde hier de familie Schut, die actief was in het verzet en onderduikers verborg op de boerderij. Op een gegeven moment hield het verzet hier ook zeven Duitsers gevangenen. Toen er steeds meer vluchtelingen op de boerderij kwamen, besloot het verzet de Duitsers ergens anders vrij te laten, zonder de familie Schut hiervan op de hoogte te stellen. Die Duitsers kwamen later terug. Twee van de broers Schut werden daarbij vermoord. De boerderij is later verlaten en teruggegeven aan de natuur, de restanten staan er nog steeds en het verhaal erachter blijft voor altijd voortleven.

De weg en het pad zijn hier nog steeds erg rustig en het is een bospad, niet meer zanderig.

Ik heb heel veel foto's gemaakt. Wil je meer van de foto's zien? Check dan mijn Instagram-post: HIER

Op deze plek waren veel oude bomen met interessante texturen. Ik heb hier speciale foto's gemaakt. Er liepen hier ook schapen, dus als je een herdershond hebt, is dit een leuke plek om je hond op locatie te trainen om rustig te blijven bij andere dieren.

Fietspad

Nu komen we bij het enige stukje dat voor sommige honden misschien wat lastig kan zijn, vooral herdershonden die soms moeite hebben met fietsen achterna zitten. Wil je je hond trainen om rustig te blijven bij passerende fietsen? Dan is dit een goede plek, want hier komen echt heel veel fietsers voorbij. Wil je dat liever niet? Loop dan op het aparte zandpad langs de fietsers en genoot van het uitzicht over de Kampina-heide. Dit stuk duurt ongeveer 20 minuten, in de volle zon zonder enige schaduw, dus let op als het warm is. Daarna loop je nog ongeveer 10 minuten meer door het bos, tot we rechtsaf slaan naar weer een rustiger pad zonder veel mensen en zonder fietspad, gewoon een breed bospad, waar we langs het Kampina-huis komen.

Hier slaan we rechtsaf, dit is niet te missen als je nog steeds de rode markeringen volgt

Hier staat normaal gesproken rododendrons, maar omdat het nu hoogzomer is, hebben we die niet gezien. Van alles wat ik tot nu toe heb verteld, denk ik dat laat in de lente de perfecte tijd is om dit pad in zijn piek te zien, maar ook nu is het absoluut prachtig. Ik deel niet elke foto van dit pad, want sommige dingen wil ik graag een beetje een verrassing voor je laten blijven. Het huisje dat je passeert heeft trouwens een heel interessant WOII-detail.

Daarna komen we bij de rivier. Hier heeft Ekko even kunnen opfrissen, want ondanks de hitte in de zomer is dit stromend water, een rivier, waardoor er geen blauwalg aanwezig was. Voor wie het niet weet: blauwalg is een gevaarlijke, giftige bacterie die je meestal in moerassen en meren vindt, maar die zich onder bepaalde omstandigheden in elk niet-zout water kan vormen. Hoe warmer het water wordt, hoe groter de kans dat de bacterie zich vormt. Iets om zeker in Nederland in gedachten te houden met je hond, want honden gaan graag het water in om af te koelen, terwijl mensen dat meestal niet doen. Dit gedeelte van de rivier, hogerop, was nog goed, en Ekko heeft hier lekker kunnen afkoelen, want het was best warm. Het is heel relaxed hier en waarschijnlijk een van mijn favoriete stukken van de wandeling, hier naast de rivier. De uitzichten zijn heel mooi en je kunt hier veel kikkers en ander insectenleven tegenkomen.

Tijd voor verfrissing

Zo komen we bij het meest uitdagende stukje van de route: de smalle, metalen brug. Dit kan een beetje lastig zijn voor honden die bang zijn voor bruggen of voor wiebelige oppervlakken, want de brug beweegt wel wanneer je erover loopt. Hij is absoluut stabiel en veilig, maar je hebt misschien wat lekkers nodig om je hond aan te moedigen als hij niet gewend is aan dit soort terrein. Ik weet niet zeker of er een manier is om deze brug te vermijden, aangezien mijn hond Ekko er zonder problemen overheen kan.

De metalen brug

Na de brug verlaten we ook de rivier naast ons, en komen we in een gedeelte met een verharde weg, maar dit leek niet zo populair te zijn, er waren maar een paar wandelaars en geen fietsers. Aan onze rechterkant zien we prachtige velden en allerlei soorten bloemen. Na een tijdje bereiken we waar we voor kwamen: de uitkijktoren. Hij is niet zo hoog, maar ik vind het heerlijk om overal in Nederland de uitzichten van uitkijktorens te bekijken. Ekko heb ik niet mee naar boven genomen, omdat de trap niet fijn is voor zijn pootjes.

De hoofdattractie

Deze toren heet 'Tour de Frans', vernoemd naar Frans Kapteijns, een boswachter die jarenlang voor de Kampina heeft gezorgd. Toen hij in 2016 met pensioen ging, was zijn wens een nieuwe uitkijktoren in dit gebied. In plaats van dat Natuurmonumenten dit gewoon regelde, startte Frans zelf een crowdfunding onder zijn Twitter-volgers, en dankzij natuurliefhebbers en organisaties uit de omgeving is dat gelukt. Er stond hier vroeger al een houten uitkijktoren, maar die moest na 13 jaar uit veiligheid gesloten worden. De nieuwe toren, gebouwd in 2019, is 12 meter hoog en gemaakt van staal en houten latjes, een mooi afscheidscadeau voor iemand die zoveel voor dit gebied heeft betekend.

Uitzicht vanaf uitkijktorens

Als we de uitkijktoren verlaten, komen we weer terug op hetzelfde pad waar we begonnen zijn, het lange zanderige stuk vanaf het begin. Je zou deze route ook in omgekeerde volgorde kunnen lopen, dan zie je de uitkijktoren als eerste, maar ik hou er zelf van om het hoogtepunt van mijn wandeling richting het einde te bewaren. Ook op de terugweg zijn we niemand op het pad tegengekomen, en dat terwijl we niet eens heel laat begonnen. We startten rond 11 uur 's ochtends en waren rond half 2 's middags klaar.

Brioche met papadum en gebakken bloemkool

Op de hele route is er geen restaurant om even pauze te nemen of te genieten van een snack of maaltijd. Als je ons kent, weet je ook dat we graag uit eten gaan en lokale gerechten proberen. Bij de parking waren er een paar opties om te gaan lunchen en wij kozen voor Boerderij Jacobushof. We hebben daar een absoluut geweldige lunch gehad, en ik wist niet eens dat ik blijkbaar camembert lekker vind. Nou, proost op die ontdekking, haha.

Aardbei tart

‍ Wil je meer foto's van deze wandeling zien? Volg mij op Instagram

Of heb jij deze route ook gelopen met je hond, of ken je een andere mooie plek in de Kampina? Laat het me weten, ik hoor het graag!